Onaflatende strijdlust bezorgt Toon een podiumplaats in Bogense

Overslaande golven zie je niet direct in een cross. Doe daarbij nog een ijskoude zeewind en een verblindende, laagstaande zon. Het leek Toon weinig te kunnen schelen. Doordat hij nog altijd moet starten vanop de tweede rij was het toch wel wringen om vooraan te geraken.

Al snel beet hij zich in het wiel van Mathieu van der Poel. Wout Van Aert had moeite om te volgen en loste de twee. Mathieu demarreerde enkele keren maar Toon kan telkens terug aanpikken. Dan maar enkele ronden samen doorgaan en om en om kop trekken.

Tot Toon een lekke band kreeg, daardoor moeite had om Mathieu nog te volgen en genoodzaakt was om de materiaalpost binnen te gaan. Mathieu kreeg enkele meters en Toon wist dat de vogel was gaan vliegen. Wout had kans gezien om terug te komen en Toon reed weer een keertje plat. Ook Wout reed nog een keertje lek en ze gingen samen de laatste ronde in. Het werd spannend tot de laatste rechte lijn waar de sprint moest beslissen wie tweede zou worden. Toon vertrok op kop en Wout kwam er nog net over op de streep. Toch weer een schitterende podiumplaats voor een sterke Toon!

Uitslag: 1: Mathieu van der Poel, 2: Wout Van Aert, 3: Toon Aerts

Snelle start van Thijs in Bogense, totdat shifter het begeeft bij val

Een wereldbekerwedstrijd in het Deense Bogense is iets speciaals. Het parcours was wat modderig en er zaten een paar hobbelige en gevaarlijke afdalingen en beklimmingen in, op en af de dijk.

Thijs nam een bliksemstart maar kwam in de eerste ronde wat onstuimig ten val en zijn shifter moest het ontgelden. Van plaats één terug naar af op plaats tien. Het was wachten tot de materiaalpost voordat hij zijn herkansing kon beginnen. Uiteindelijk geraakte hij nog tot de achtste plaats.

Uitslag: 1: Tom Pidcock, 2: Ely Iserbyt, 3: Sieben Wouters, 8: Thijs Aerts

Toon schitterend tweede in Gavere

Toon heeft het dit weekend niet getroffen met de start. Hij stond in Gavere op de tweede rij en wachtte tot de lichten op groen zouden springen. Omdat het fluitsignaal vroeger kwam, was Toon verrast en bijgevolg slecht weg. Hij begon zijn wedstrijd zo vanop zowat 20e positie.

Maar Toon is sterk en het regenweer zorgde voor een zwaar parcours, zoals Toon het graag heeft. Na de eerste ronde was hij al opgeschoven naar een 7e plaats. En die inhaalrace zette hij verder. In de derde ronde stak Toon door een mooi manoeuvre rond de paaltjes Wout Van Aert voorbij die toen op de tweede stek reed en zo kon Toon op zoek naar Mathieu van der Poel.

Net toen hij de leider in het vizier kreeg, op het einde van de vierde ronde, sloeg pech toe. Een dubbele lekke band, een slipper en daardoor een heel lange loopfase deden Toon terugvallen naar plek 3.

In de laatste ronde kreeg ook Mathieu van der Poel af te rekenen met materiaalpech. Daardoor moest hij de leidersplaats afstaan aan Wout van Aert en kon ook Toon hem voorbijrijden. Toon eindigde zo op de tweede plaats na een geweldige cross waar hij een tijd lang voor spanning zorgde.

Jammer dat materiaalpech spelbreker was, maar ook dat is cross!  Toon schuift in het klassement van de Superprestige op naar plaats 4. Nog een leuk weetje: Toon zette in de vierde ronde de tweede snelste ronde van de wedstrijd neer, in een quasi zelfde tijd als Mathieu van der Poel (het scheelde enkele honderdsten van een seconde).

Uitslag: 1: Wout van Aert, 2: Toon Aerts, 3: Mathieu van der Poel.

Thijs overtuigend op podium in Gavere

Zware regenbuien hadden er voor gezorgd dat deze editie van de Superprestigecross in Gavere een spektakelstuk zou worden. Er was voordien afgesproken dat er elke halve ronde van fiets gewisseld ging worden. Dat bleek geen overbodige luxe.

Na een aarzelende start reed Thijs vanuit de achtergrond naar een top tien positie. In de derde ronde smakte hij tegen de stootkussens in een afdaling en kreeg daardoor ook kettingproblemen. Even op de tanden bijten tot de materiaalpost. Maar dan begon hij op een spectaculaire manier aan een inhaalrace. Ronde na ronde passeerde hij zijn concurrenten, tot hij in de laatste ronde zelfs kort op Sieben Wouters naderde die tweede hing. Thijs pakte een zeer verdiende derde plaats en kwam daarmee op het podium van een echte crossklassieker.

Uitslag: 1: Tom Pidcock, 2: Sieben Wouters, 3: Thijs Aerts

Toon baas in Niel

Het parcours was merendeels terug zoals vroeger. Ook de carrousel was achterwege gebleven dit jaar, omdat anders de ronden te lang zouden worden. En de schuine kant op de dijk was drastisch ingekort. Het had wel geregend maar het terrein was opgedroogd zodat de echte modder wel achterwege bleef.

Na een rare, twijfelachtige start kwam Toon als zesde door op het einde van de startstrook. Vooraan trok Michael Vanthourenhout onmiddellijk door en kreeg gelijk een voorsprong op een groepje van zes renners waaronder Toon. Hij kwam naar de kop van de groep samen met Corné van Kessel om te proberen het gat op Michael te dichten. In eerste instantie lukte dat niet.

Maar verderop in de wedstrijd toen Toon alleen op kop sterk doorzette kwam hij seconde per seconde dichter bij de koploper.  Na een fietswissel was die winst weer zo goed als tenietgedaan. Maar opnieuw ging Toon op jacht naar Michael. Dit ging opeens sneller dan gedacht. Erop en erover om dan met een demonstratie in de zandbak het verschil te maken. Er moesten nog drie ronden gereden worden. De voorsprong van Toon werd groter. De voorlaatste ronde was die al 21 seconden op Vanthourenhout en 30 seconden op het duo Van Kessel en Sweeck.

Toon pakte nog even een propere fiets mee in de materiaalpost en reed perfect naar zijn overwinning. Vanthourenhout werd nog gepasseerd door Sweeck en van Kessel wat meteen de eindstand opleverde.

Toon wint op een indrukwekkende manier, voor het tweede jaar op rij, de cross in Niel.

Thijs, die ook met de profs was gestart, eindigde 19de.

Uitslag: 1: Toon Aerts, 2: Laurens Sweeck, 3: Corné van Kessel

Na een helse sprint, Toon brons op EK in Tabor

Als een hogesnelheidstrein kwamen ze na de start door de eerste bocht geknald. Mathieu van de Poel op kop met Lars van der Haar en Toon pal erachter. Aan de balkjes, die op een helling lagen, was al meteen duidelijk dat Mathieu daar elke ronde heel wat seconden voordeel uit zou halen. De rest moest van de fiets en van nul de helling verder zetten terwijl Mathieu zijn vaart kon aanhouden. Met zijn drieën reden ze de eerste twee ronden op kop.

Op Van der Poel stond geen maat. Van der Haar kon nog net even aanklampen en Toon geraakte wat achterop. Al snel had hij door, dat hij een serieuze klop zou krijgen mocht hij hardnekkig proberen dit tempo vol te houden. Een grote groep rennen kwam bij hem en viel het stil. Wat er voor zorgde dat Mathieu en Lars zeker waren van hun eerste en tweede plaats.

Alle spanning van de wedstrijd zat dan ook in de strijd voor de derde plaats. Toon geraakte nog achterop door een val van Merlier maar kwam snel terug naar de kop. Michael Vanthourenhout en Toon konden zich, in de laatste ronde, losrijden van de rest en gingen sprinten voor het podium. En ofdat het spannend werd! Vanthourenhout vertrok op kop. Toon kwam als een flits langszij om, met een jump op de lijn, over Michael te gaan. Toon verbaasde iedereen met zijn uitstekende sprintkwaliteiten met een schitterende derde plaats als beloning.

Uitslag: 1: Mathieu van der Poel, 2: Lars van der Haar, 3: Toon Aerts

[Herbekijk wedstrijd]

Beloften Thijs EK Tabor

Het ging al vanaf de start razendsnel. In de eerste ronde vormde er zich op kop een groepje van zes man met Irserbyt, Toupalik, Wouters, Dubau. Wat verderop kregen we de volgende groep met Thijs en ook Pidcock die even later overkop ging bij het nemen van de balkjes.

De achtervolgers vonden de aansluiten bij de kopgroep. Maar toen de Nederlanders Dekker en Wouters begonnen door te trekken vielen er gaten. Even later weer een kopgroep van vijf man en Thijs was opnieuw verzeild geraakt in de tweede groep.

Thijs deed zijn uiterste best om dit recht te zetten en reed in zijn eentje naar de kopgroep. Er moesten nog twee ronden gereden worden toen Thijs ten val kwam op de trappen en met een bebloed scheenbeen verder moest. Thijs eindige nog negende.

Uitslag: 1: Ely Iserbyt, 2: Tom Pidcock, 3: Sieben Wouters, 9: Thijs Aerts

[Herbekijk wedstrijd]

Hallo Koppenberg, hier is Toon Aerts

Er was een massa volk afgezakt naar het zonnige Oudenaarde. Het was de laatste cross die Toon kon rijden in zijn Europese trui. En als afsluiting van dit bijzondere jaar had hij zin om zich nog eens een keertje te tonen in zijn witblauw shirt met gouden sterren.

Al vanaf de eerste meters kon je zien dat hij alert crosste. Meteen vooraan en altijd kort op het wiel van Mathieu van der Poel of Wout Van Aert. Lars van der Haar kon ook aanpikken en met z’n vieren kregen ze een mooie voorsprong. Toon trok door en bleef rondenlang, op kop, het tempo hoog houden. Pas toen hij het tijd vond dat Mathieu of Wout de kop over zouden nemen, hield hij zijn benen even stil. Op dat moment viel Lars van achteruit aan en kon Toon even de deur dichthouden. Lars kreeg een voorsprong en het was aan de andere twee om het gat dicht te rijden. Toon plakte aan hun wiel.

De lange kasseibeklimming van de Koppenberg zorgde voor een uitputtingsslag. Lars werd bijgehaald. Toen was het de beurt aan Toon om weer op kop door te trekken, rondenlang. Wout moest lossen en met drie begonnen ze aan de laatste ronde. Mathieu moest twee keer demarreren voor hij Toon op enkele meters kon rijden. Maar Toon verzwakte niet echt en kon zelfs nog iets terugkomen op Mathieu. Maar de eindmeet boven op de Koppenberg was al in zicht en Mathieu won. Tweede worden in een zware spectakelcross waar alle groten aan de start stonden, is een ongelofelijk sterke prestatie.

Uitslag: 1: Mathieu van der Poel, 2: Toon Aerts, 3: Lars van der Haar

[Samenvatting van de wedstrijd]