Thijs in Namen met een serie platte banden

Thijs miste zijn start.  Ergens halverwege het peloton begon hij aan zijn wedstrijd. Hij baande zich een weg naar de kop van de wedstrijd. En die weg lag bezaaid met stukjes scherpe leisteen. Toen hij uitzicht kreeg op een tiende positie kreeg hij een lekke band. Materiaalpost binnen en opnieuw beginnen. Weer terug naar voor, ditmaal tot de zesde plaats. Opnieuw plat. Het was ditmaal een eind lopen naar materiaalpost. Ondertussen teruggevallen naar de dertiende plaats. Opnieuw moest hij het achterste van zijn tong laten zien. In de laatste ronde kon hij nog enkele plaatsen opschuiven en kwam uiteindelijk als tiende over de meet met nog eens een platte band. “Tja, dat is cross” zeggen ze dan. Dat is zo, maar het is wel erg ondankbaar.

Uitslag: 1: Tom Pidcock, 2: Eli Iserbyt, 3: Lucas Dubau, 10: Thijs Aerts

Thijs bijna bevroren, maar toch tweede in Overijse

Het was bitterkoud in het besneeuwde Overijse. Glibberige toestanden op de hellingen, kortom een echte veldcross.

Thijs was als eerste weg maar had zich voorgenomen om deze keer niet te onstuimig te vertrekken. Rustig de eerste hellingen op en even zoeken naar zijn eigen tempo. Wel al snel opschuivend naar voor.

Aangekomen in de kop van de wedstrijd kwam hij Yannick Peeters tegen. Thijs voelde zich goed, passeerde hem, en trok door. Het resulteerde in een kleine voorsprong.

Tot hij problemen kreeg bij het schakelen. Niet het apparaat, maar wel zijn handen die zo bevroren en verkrampt aanvoelden, dat hij nog amper kon schakelen.

Peeters kwam terug voorbij en Thijs kon niet meer aanklampen. Een tweede plaats was het eindresultaat. Twee keer tweede in twee dagen is meer dan goed!

Uitslag: 1 Yannick Peeters, 2: Thijs Aerts, 3: Ben Turner

Thijs nummer twee, en hoe!

Het parcours van de wereldbekerwedstrijd in Zeven (D) zag er zwaar uit. En zeker toen de modder op sommige plaatsen begon op te drogen waardoor het een plakkerige bedoening werd.

Thijs kwam net na de start tot stilstand toen hij werd opgehouden door sukkelende voorgangers. Al direct begon hij vanuit de achterste regionen aan zijn spectaculaire opmars. Vooraan was het Iserbyt die Nieuwenhuis liet parkeren en alleen voor de overwinning doorging. Thijs doseerde de krachten en schoof geduldig, plaatsje voor plaatsje naar voor tot hij uiteindelijk de tweede plaats kon bemachtigen. Hij reed een schitterende, sterke wedstrijd.

Uitslag: 1: Ely Iserbyt, 2: Thijs Aerts, 3: Thomas Joseph

Snelle start van Thijs in Bogense, totdat shifter het begeeft bij val

Een wereldbekerwedstrijd in het Deense Bogense is iets speciaals. Het parcours was wat modderig en er zaten een paar hobbelige en gevaarlijke afdalingen en beklimmingen in, op en af de dijk.

Thijs nam een bliksemstart maar kwam in de eerste ronde wat onstuimig ten val en zijn shifter moest het ontgelden. Van plaats één terug naar af op plaats tien. Het was wachten tot de materiaalpost voordat hij zijn herkansing kon beginnen. Uiteindelijk geraakte hij nog tot de achtste plaats.

Uitslag: 1: Tom Pidcock, 2: Ely Iserbyt, 3: Sieben Wouters, 8: Thijs Aerts

Thijs overtuigend op podium in Gavere

Zware regenbuien hadden er voor gezorgd dat deze editie van de Superprestigecross in Gavere een spektakelstuk zou worden. Er was voordien afgesproken dat er elke halve ronde van fiets gewisseld ging worden. Dat bleek geen overbodige luxe.

Na een aarzelende start reed Thijs vanuit de achtergrond naar een top tien positie. In de derde ronde smakte hij tegen de stootkussens in een afdaling en kreeg daardoor ook kettingproblemen. Even op de tanden bijten tot de materiaalpost. Maar dan begon hij op een spectaculaire manier aan een inhaalrace. Ronde na ronde passeerde hij zijn concurrenten, tot hij in de laatste ronde zelfs kort op Sieben Wouters naderde die tweede hing. Thijs pakte een zeer verdiende derde plaats en kwam daarmee op het podium van een echte crossklassieker.

Uitslag: 1: Tom Pidcock, 2: Sieben Wouters, 3: Thijs Aerts

Toon baas in Niel

Het parcours was merendeels terug zoals vroeger. Ook de carrousel was achterwege gebleven dit jaar, omdat anders de ronden te lang zouden worden. En de schuine kant op de dijk was drastisch ingekort. Het had wel geregend maar het terrein was opgedroogd zodat de echte modder wel achterwege bleef.

Na een rare, twijfelachtige start kwam Toon als zesde door op het einde van de startstrook. Vooraan trok Michael Vanthourenhout onmiddellijk door en kreeg gelijk een voorsprong op een groepje van zes renners waaronder Toon. Hij kwam naar de kop van de groep samen met Corné van Kessel om te proberen het gat op Michael te dichten. In eerste instantie lukte dat niet.

Maar verderop in de wedstrijd toen Toon alleen op kop sterk doorzette kwam hij seconde per seconde dichter bij de koploper.  Na een fietswissel was die winst weer zo goed als tenietgedaan. Maar opnieuw ging Toon op jacht naar Michael. Dit ging opeens sneller dan gedacht. Erop en erover om dan met een demonstratie in de zandbak het verschil te maken. Er moesten nog drie ronden gereden worden. De voorsprong van Toon werd groter. De voorlaatste ronde was die al 21 seconden op Vanthourenhout en 30 seconden op het duo Van Kessel en Sweeck.

Toon pakte nog even een propere fiets mee in de materiaalpost en reed perfect naar zijn overwinning. Vanthourenhout werd nog gepasseerd door Sweeck en van Kessel wat meteen de eindstand opleverde.

Toon wint op een indrukwekkende manier, voor het tweede jaar op rij, de cross in Niel.

Thijs, die ook met de profs was gestart, eindigde 19de.

Uitslag: 1: Toon Aerts, 2: Laurens Sweeck, 3: Corné van Kessel